Ну як жа – усе мільёны службоўцаў павінны далей гэтую стратэгію пачаць выконваць – хто тамака ў якім рэгіёне не зладзіцца, тых вызваліць ад займанай пасады ў сувязі з некампетэнтнасцю – бо так? А як інакш?

А так атрымліваецца, як кажа адзін мой знаёмы – загавор стыхій. Можа тамака наверсе думаюць, што каб конкурентноспособность Расеі падвысілася – трэба такая пастанова прыняць і ўсё?

І нават грошы вылучыць відавочна нядосыць, як відаць у нашым прыкладзе з рэкламай. Добра бы, каб выдаткаваныя грошы акупіліся – бо так?

А як ты думаеш, чытач – навскидку, шматлікія дзяржаўныя праграмы за апошнія лёт пятнаццаць акупіліся? І не пытай – так?

А вось мне цікава – хто-небудзь, ну хоць адна якая-небудзь зараза разумная ва ўрады заклапацілася пытаннем – а чаму так? Вы чулі аб такім пытанні? Не. І я таксама.

Так яны што тамака, свае памылкі не ўлічваюць і не аналізуюць ці што?!

І гэтым людзям я павінен аддаць для досведаў сваіх дзяцей? Яны тамака правераць на маіх дзецях сваю школьную праграму і нават выбачыце потым не скажуць – так ці што?

Не, рабяты, можа хто вельмі безадказны сваіх дзяцей у школу аддасць – не атрымаўшы адказы на пытанні вышэй – а я няма! Я у цёмную не гуляю. Даўно сказанае – не гуляй у азартныя гульні з дзяржавай.

І што жа мы бачым з вамі – адны пытанні – правільна? І ЯКІЯ пытанні! Пытанні – на якія нават найслынныя дзяржаўныя мужы адказаў не маюць.

Але мы жа з вамі аптымісты! Гэта ўжо вырашанае! І верым у сябе. І значыць – адказы знойдзем самі! А што нам уласна губляць? Паспрабаваць падумаць самастойна дзела заўсёды карыснае. Правільна?