Гэтыя палітыкі, уяўляеце што робяць? Яны аб народзе не клапоцяцца, а клапоцяцца аб сабе, – вось якія!

А вы аб сабе клапоціцеся? Бачу, што няма. Незразумела пра што клапоціцеся, а аб сабе – ні кропелькі.

Калі кожны, ну КОЖНЫ Божы дзень хадзіць на працу … І год за годам, год за годам … То вы жа пабрыдчэеце, падурнееце, і бо нічога не запрацуеце. Усё, што зарабляеце, – усё марнуецца. Вавёрка ў коле.

І што застаецца ззаду? Дзеці?
А дзеці потым ізноў пайдуць на працу і кожны дзень, і кожны дзень на працу і на працу. Хто аб іх падбае? Хто іх навучыць жыць самастойна, і не залежаць, напрыклад, ад працадаўцаў? Ну хто?

Дзяржава? Дзяржава не можа даць больш – чым адабрала. А калі ўлічыць, што любы дададзены кошт ствараецца толькі шляхам эксплуатацыі працаўнікоў, то ўсе падаткі, якія плаціць, нібы гаспадар справы, – гэта ўсё, што вырабілі вы. Плён вашай працы.

Дарэчы, калі вы плаціце за куплю ў краме, то ў кошце ўжо закладзеныя падаткі і такім чынам усё, што пападае ў дзяржаўны бюджэт, – ёсць ваша праца і вашы грошы. І нічога іншага тамака быць не можа.

І зараз вы, можа, жадаеце … ну, можа, не вы асабіста, але ёсць такія, атрымаць ад дзяржавы БОЛЬШ, чым туды падалі? Смешна!

Вы атрымаеце менш. У любым выпадку. Бо ёсць дзяржаўныя выдаткі, трэба плаціць зарплату службоўцам і дарэчы, налогавікам і гэтак далей. А яшчэ тамака, кажуць, :) крадуць з бюджэту. :)

Так што, калі вы самі не крадзеце, то атрымаеце вы менш. Такім чынам, на дзяржаву спадзявацца – сэнсу няма. У яго ўсё роўна ёсць толькі тое, што дзяржава ў народа адабрала.

Як ні круці, клапаціцца трэба самім аб сабе і дзяцей гэтаму навучыць. Няўжо вы думаеце, аб вас працадаўца падбае? Ну няўжо?