«А тут што жа … на зімовыя кватэры, не смеюць ці што камандзіры, чужыя пашматаць мундзіры аб рускія багнеты …». Гэта ўжо «Барадзіно» Лермонтова?

І вы таксама не смееце? Так? Не веру. Адчуваю, што вы ўжо пачынаеце падумваць: а чорт вазьмі, чаму няма? Іншыя жа могуць! А я чым горш? Сапраўды, чым вы горш. Ды нічым. А іншыя сапраўды могуць.

Прэч праславуты Форд, – так наогул тры разу руйнаваўся, пакуль не стаў тым самым Фордам, якога мы з вамі ведаем.

І нават гэты няўдачнік Форд, які тры разу руйнаваўся – смог! А вы то не няўдачнік! У вас-то няўдач, можна сказаць і не было. Чаго баяцца?

Нешта вы напружыліся, так? :) Не было няўдач, маўляў, так, а раптам будуць. І што тады рабіць? – спытаеце вы. Што рабіць?

Форд вось тры разу руйнаваўся … Паняцці не маю што ён рабіў – але мне так здаецца, што проста пачынаў з нуля.

А вам нават і руйнавацца не трэба. Можна прама з нуля і пачынаць. :)

Вітрына ШСД – матэрыялы па бізнэсе і асобаснаму росту ад Юрыя Марозу – стварэнне свайго бізнэсу без пачатковага капіталу!

А калі абавязкі будуць? – спытаеце вы. А вы не бярыце ў пазыку, абавязкаў і не будзе. Правільна? А тое, што ці можна з нуля пачаць і не браць у пазыку … Так вы жа аптыміст. Або вы лічыце гэта немагчымым?

Просты разлік. Берэце 100 рублёў (яны жа ў вас ёсць?) робіць нешта, падвойваеце гэтыя сто рублёў, затым яшчэ раз – і так дзесяць разоў падвойваеце. Ведаеце колькі атрымліваецца?

Два ў дзясятай ступені як вядома – 1024. Пасля дзесяці падваенняў – атрымліваецца з ста рублёў – 100 тысяч. Ну і яшчэ на піва. :)

Падумайце, падумайце: няўжо цяжка 100 рублёў падвоіць?

Не так ужо і цяжка, – праўда? А страціце калі гэтыя сто рублёў – што тады? Ну будзем лічыць – што вы згалелі. :) І можаце нават гэта зрабіць тры разу, каб быць падобным на Форда. :)

Ну што, дзе рызыка-то? То-то і яно. Рыска-то няма. А прычапіцца да чаму-то жадаецца.
І жадаецца, мусіць, распавесці пра начальніка самадура і пра зарплату маленькую і пра тое, што ўсё не так, і што палітыкі гэтыя …