А чаму цяжкі? Вы жа ў бібліятэцы лёгка адрозніваеце нецікавую кніжку ад цікавай. І на рынку або ў краме лёгка вызначаеце – што ў трэба купіць, а што няма.

А чаму са ведамі так не можаце?

А, вы скажаце, што хай веды будуць – у жыцці калі-небудзь спатрэбяцца. Ну а чаму вы так не паступаеце, калі ў краму прыходзіце? Чаму на ўсякі выпадак усё-усё-усё што ў краме ёсць – не купляеце? Грошай мала?

Так, выбачыце, час жыцця таксама абмежавана, вы не задумляліся над гэтым? І марнаваць абмежаваны час жыцця (а гэта не грошы, у пазыку не возьмеш) на запіхванне ў сябе непатрэбных ведаў – не ці з’яўляецца гэта, мякка кажучы, – дурасцю?

І кніжкі вы пра запас не купляеце, маўляў, хай ляжаць, калі-небудзь пачытаю потым. Нават хвалюецеся – калі грошы дарма выдаткавалі на непатрэбную кнігу.

А як жа з вашым часам – вам што яго не шкада – калі вы на непатрэбныя веды час марнуеце?

Чаму непатрэбныя? Ды таму. А хто давёў, што патрэбныя? Выпускнікі эканамічнага вну ідуць наймацца на працу – а рабяты з тэхнічнай адукацыяй або яшчэ якім – ствараюць сваё справа. Чаму так?

Ды і дзіўна, пагодзіцеся, у тым, якія веды патрэбныя, а якія не патрэбныя – не разбірацца.

І майце на ўвазе, што вы то сярэднюю школу скончылі сапраўды, а можа нават і вышэйшая адукацыя таксама – а не можаце адрозніць патрэбнае ад непатрэбнага. Дзіўна, праўда?