Тут ваш знаёмы адкрые рот ад здзіўлення, здзіўлены вашай логікай. Логіка, ён скажа, у вас дурная! Так і скажа. :)

Ну і пачнецца вядомая вам ужо трансляцыя. Паўтараць яе не буду.

Зразумела, ёсць цяжкасці. Ёсць. Ніхто не спрачаецца. Але вы падушыце, пра песіміста і аптыміста?

Мне так здаецца, што я вас у мінулы раз пераканаў. І вы вырашылі, што ўсё ў вас атрымаецца. Вырашылі жа? Калі сумняваецеся – то давайце перачытвайце гэтае месца (пра аптымістаў і песімістаў) яшчэ раз. Няўжо забыліся ўжо?

Так у нас з вамі не пайдзе. Прадстаўце сабе, даказваеце вы тэарэму па геаметрыі, і тут трыкутніку выснова, да якога вы вядзеце – не падабаецца.

І пачынае гэты трыкутнік свае бакі выгінаць, каб у яго квадрат гіпатэнузы не быў роўны суме квадратаў катэтаў.
Бо сябе так трыкутнікі не вядуць?

І вы жа не будзеце доказ падганяць пад ПАТРЭБНЫ вам адказ? Які вы ўжо загадзя ведаеце. Адкуль ведаеце, дарэчы?

Давайце дамовімся так. Калі што вырашылі – баста, карапузики! Гэтак у нас з вамі не дыскусія, а незразумела што атрымаецца, калі вы ад уласных слоў адмаўляцца будзеце.

Казалі, што ўсё ў вас атрымаецца, і што вы аптыміст? Казалі! Памятаю!

А раз аптыміст, давайце не адварочвацца ад той дарогі, што вам выпала, а думаць аб тым, як яе пераадолець.

Ну сапраўды, што вам губляць? Жыццё, у якой вы гэтыя тры тэзы будзеце паўтараць? Мне гэта, дарэчы, вельмі моцна нагадвае самаўнушэнне. І навошта сабе такое выклікаць? Якая такая неабходнасць?

Ужо лепш усё ясна бачыць і проста адмовіцца ад лепшай долі на якім-небудзь пераканаўчай падставе. Ну, напрыклад – я баюся, скажаце.

Гэта будзе сумленней, чым адгаворкі прыдумляць. А вы іспыты баяліся здаваць? Напэўна баяліся. А усё роўна на іспыты ішлі і здавалі! Вось!

І як жа вы гэты страх пераадольвалі? Значыць, МОЖАЦЕ СТРАХ ПЕРААДОЛЬВАЦЬ! Вось бачыце. Я жа кажу, што вы ўсё можаце. Чалавек усё можа.

Успамінайце, успамінайце, былі ў вас у жыцці сітуацыі цяжкія, якія вы змаглі пераадолець? Былі. Пераадолелі? Пераадолелі.