Паступім падобна страўсу і засунем галаву ў пясок – імкнучыся не думаць аб гэтым?

Ну калі вы аб гэтым не падумаеце – з гэтым прыйдзецца сапхнуцца як з рэальнасцю вашым дзецям і ўнукам. І калі наша дурасць можа нашым нашчадкам гукнуцца такім чынам – то ці маем мы права ігнараваць гэтую праблему?

Гэта я ўсё да пытання аб агульначалавечых каштоўнасцях і ідэалагічнай разнастайнасці. Фактычна ёсць толькі адзін вынахад. Выйсці за межы антытэзы – сацыялізм – капіталізм. І лягчэй усяго гэта зрабіць нам, бо мы добра знаёмыя з сацыялізмам і зараз яшчэ лепш, :) знаёмыя з капіталізмам.

Яшчэ лепш таму, што як справядліва гаворыцца – усё спазнаецца ў параўнанні.

І у параўнанні – зразумець што з сябе ўяўляе капіталізм нашмат лягчэй таму, хто мае базу для параўнання, у адрозненні ад таго, чые дзяды і прадзяды жылі пры капіталізме.

Як добра вядома прадпрымальнікам з досведам – чаго не разумеюць шматлікія выкладчыкі па эканоміцы – рускія прадпрымальнікі ўжо засвоілі ўвесь інтэлектуальны багаж назапашаны Захадам за стагоддзі ў вобласці прадпрымальніцкай вобласці.

Гэтаму дапамагло і тое, што СССР была і мусіць застаецца самой якая чытае краінай у міры і значыць, выдавалася і куплялася мноства кніжак па бізнэсе. Велізарная колькасць перакладнай літаратуры было выдадзена за апошнія 15 гадоў. І яна ўся засвоеная! Новага Захад нам ужо сказаць НЕ МОЖА! Няма чаго сказаць.

Але мы, чамусьці не ўсвядомілі і не асэнсавалі наша мінулае. Тыя жа японцы здолелі выдатна зразумець патэнцыял сацыялістычнай сістэмы і прынцыпы гэтыя ўвасобілі ў сваіх найбуйных карпарацыях.

Напрыклад – пажыццёвая занятасць – якая, існавала ў СССР, плакатамі з заклікамі і лозунгамі абчэпленыя сцены японскіх прадпрыемстваў. Японскія брыгады і японскі калектывізм – гэтае адлюстраванне нашых працоўных калектываў.