Артыкул 7.
1. Расійская Федэрацыя – сацыяльная дзяржава, палітыка якога накіраваная для стварэння ўмоў, забяспечвальных годнае жыццё і вольнае развіццё чалавека.

Апыняецца, у Канстытуцыі нават дэкларуецца, што дзяржава турбуецца аб РАЗВІЦЦІ чалавека і аб яго годнага жыцця.

Тут ужо ёсць пра што задумацца. Калі мне, напрыклад, дзяржава мяшае жыць так, каб я мог вольна развівацца – то гэта ўжо неканстытуцыйна! Бо так?

А што такое годнае жыццё? А калі я жадаю жыць, напрыклад, так, як стараверы – не кантактуючы наогул з дзяржавай – ці можна лічыць гэта нявартым жыццём? Па маім суцэль годнае жыццё!

І у гэтым выпадку – максімум, што можа зрабіць дзяржаву – каб мне дапамагчы жыць годна – так гэта не мяшаць. Большага я ад яго і не прашу.

Але пайдзем далей. Чым далей, тым цікавей!
Вось артыкул, пад вельмі выразным трынаццатым нумарам.

Артыкул 13.
1. У Расійскай федэрацыі прызнаецца ідэалагічная шматстатнасць.
2. Ніякая ідэалогія не можа ўсталёўвацца ў якасці дзяржаўнай або абавязковай.

Вось гэта ды! Апыняецца, ніхто не можа мне або вам, а чалавек – гэта вышэйшая каштоўнасць, як вы ведаеце для дзяржавы – навязваць якая-небудзь ідэалогію!

Гэта значыць, ніхто не мае права патрабаваць ад мяне або ад вас, каб мы з вамі жылі ў прававой дзяржаве або пры дэмакратыі!

А калі я жадаю жыць не па праве, а па сумленні, то Канстытуцыя гэта недвухсэнсоўна ДАЗВАЛЯЕ!

І ніхто не можа забараніць жыць нам у таталітарным грамадстве. Або жа, калі мы з вамі жадаем – то можам на маленькім участку або не на маленькім, будаваць, напрыклад, камунізм. І жыць паводле марксізму-ленінізму.
Або жа можам жыць па шарыяце. Поўная ідэалагічная воля! Бо так?

А чаму ўласна так? Тыя, хто Канстытуцыю пісаў, самі ці што не ведаюць, якая ідэалогія горш, а якая лепш? І таму і дазволілі ідэалагічную шматстатнасць і больш таго – дзяржава то ў нас НЕ МАЕ ПРАВЫ ніякай ідэалогіі мець!

Не мае правы. А ідэалогію мае! Няўжо прынцыпы прававой дзяржавы і дэмакратыя і рынкавая эканоміка – гэта не ідэалогія? Гэта звычайная, даўно вядомая буржуазная ідэалогія, як цалкам справядліва яе зваў Ленін і яго паслядоўнікі.

Як жа так? Праўда цяпер гэтую буржуазную ідэалогію спрабуюць зваць агульначалавечымі каштоўнасцямі.