І яна, гэтая самая індывідуальнасць, і пакутуе. Бо ў адрозненне ад найманага супрацоўніка, галава якога хаты вольная і адпачывае – галава прадпрымальніка не адпачывае ніколі. Ён стала думае.

І таму і жанчыны часта незадаволеныя прадпрымальнікамі-мужыкамі, ён жа накшталт побач, а ў таксама час далёка.

Вось гэты абмен уласнай індывідуальнасці на грошы мяне і перастаў уладкоўваць.

Практычна стала я пачуваўся расшчэпленым.

Адна частка майго жыцця ў офісе – дзе я вырашаў штодзённыя пытанні звязаныя з прадпрымальніцкай дзейнасцю, а другая частка майго жыцця складалася ў тым, што я чытаў, Ошо, Гурджиева, Кастанеду і гэтак далей і спрабаваў зразумець сябе.:)

Дурны занятак. :) Спрабаваць зразумець сябе – чытаючы кнігі. :) У кнігах жа сябе няма!

Дарэчы, цяпер у маім жыцці адбываецца таксама новы этап. Складаецца ён у прыватнасці ў тым, што большасць кніг маёй хатняй бібліятэкі з кніжных паліц зараз перавандроўваюць у букіністычныя крамы. Выкідваць рукі не паднімаюцца – бо новыя кнігі – практычна.

І застаецца толькі невялікая частка кніг, якія яшчэ актуальныя. Астатнія маральна састарэлі. Не наогул. А для мяне.

У букіністычныя крамы накіраваныя практычна ўсе кнігі па бізнэсе, НЛП, сацыёніцы і гэтак далей … Ошо я проста падарыў, напрыклад.

Усё гэта глупства! Усё што напісана ў гэтых кнігах.

Дык вось, гэтае сталае расшчапленне мне надакучыла. І я спрабаваў зразумець – чым жа я жадаю займацца і як зрабіць так, каб сумясціць то, пра што я і так жадаю ДУМАЦЬ, то што мне і так цікава і ўласна прадпрымальніцкую дзейнасць!