Важна зразумець, што псіхалагічнае мінулае і псіхалагічнае будучыня — гэта сінхронныя часткі псіхалагічнага поля, існага ў дадзены момант /. Часавы далягляд бесперапынна змяняецца. У адпаведнасці з тэорыяй поля, любы тып паводзін залежыць ад поля ў цэлым, уключаючы часавы далягляд, существу¬ющую ў дадзены час, аднак паводзіны не залежыць ад мінулага або будучыні палі з іх часавымі даляглядамі.
Разгледзім з гэтага тэарэтыка-палявога пункта гледжання метадалагічныя про¬блемы, звязаныя з адным з асноўных паняццяў тэорыі ўмоўнага рэфлексу, а менавіта з паняццем «згасанні». Дапушчальны, жывёла сутыкаецца з тым, што пасля вызначанага сігналу, напрыклад званка, з'яўляецца ежа. Быўшы галодным, яно есць. Пасля шматкратнага паўтору такога досведу жывёла будзе дэманстраваць оп¬ределенные падрыхтоўчыя да ежы дзеяння кожны раз, як толькі зазвоніць зво¬нок. У такім разе кажуць, што ў яго выпрацаваная «умоўная рэакцыя». Зараз экс-периментатор таемна змяняе сітуацыю, і званок перастае суправаджацца ежай. Праз некаторы час жывёла ўлоўлівае гэта і пры званку ўжо не демонстриру¬ет падрыхтоўкі да ежы. Гэты працэс атрымаў назоў «згасанні».
Існыя ў дадзены момант «навыкі» чалавека можна і трэба рассмат¬ривать як часткі бягучага поля. Мы не будзем удавацца тут у праблему, ці павінны яны быць осмыслены збольшага як кагнітыўныя структуры або супраціў ког¬нитивных структур зменам, а збольшага як стварэнне і фіксацыя валентнасцяў, або яны павінны быць концептуализированы нейкім іншай выявай. Навыкі дей¬ствия, як і навыкі мыслення, павінны разглядацца ў тэарэтыка-палявым ис¬следовании.
Толмен, Хилгард і Мазлівыя, а таксама іншыя аўтары, правільна паказваюць, што і обусловливание і згасанне звязаныя з зменамі ва ўзроўні рэальнасці пси¬хологического будучыні. Па стаўленні да обусловливанию і згасанню тэарэтыкі поля павінны адрозніваць два тыпу пытанняў. Першы з іх дакранаецца таго, якім об¬разом на чаканне ўплываюць успрыманне з аднаго боку, і памяць — з іншай. Ка¬кие змены ва ўспрыманай структуры псіхалагічнага сучаснасці вядуць да змены структуры псіхалагічнага будучыні, і якія законы, кіраўнікі ўзаемазалежнасцю гэтых двух частак псіхалагічнага поля? Даследаванні ўзроўня дамаганняў далечы вызначаныя веды аб фактарах, якія ўплываюць на структуру ўзроўня рэальнасці псіхалагічнага будучыні. Корш-Эскалона12 зрабіла крок у направле¬нии матэматычнага аналізу ўплыву ўзроўня рэальнасці псіхалагічнага буду¬щего на сілы, кіраўнікі бягучымі паводзінамі. Вывучэнне ўзроўня дамаганняў дало нам таксама даволі істотнае разуменне ўплыву псіхалагічнага мінулага (а менавіта папярэдняга поспеху або няўдачы) на псіхалагічнае будучыню. Гэтае пытанне відавочнай выявай звязаны з згасаннем.
Метадалагічнае значэнне пытанняў гэтага тыпу суцэль зразумела: яны каса¬ются ўзаемазалежнасці розных частак псіхалагічнага поля, існых у дадзены момант часу t. Іншымі словамі, яны ўяўляюць сабой суцэль за¬конные тэарэтыка-палявыя пытанні тыпу b' = F(S).
Другі тып пытанняў, разгляданых у тэорыі ўмо