иница¬ми», якія варта разглядаць як якія валодаюць працягласцю і ў поле¬вых, і ў часавых вымярэннях. Калі я не памыляюся, гэтак важная для совре¬менной квантавай тэорыі ў фізіцы проб¬лема квантаў прасторы-часу ме¬тодологически эквівалентная (хоць, зразумела, на больш высокім узроўні) праблеме «поле-часавых адзінак» у псіхалогіі.
5 Tolman Е.З. Purposive Behavior in Animals and Men. N.Y., 1932. й Muenzinger K.E Psychology: the Science of Behavior. Denver, 1939.
7 Allport EH. Methods in the study of collective action phenomena // Journal of Social Psychology. 1942. 15. P. 165-185.
Паняцце сітуацый рознага мас¬штаба давяло сваю карыснасць пры ре¬шении мноствы праблем, якія без яго здаваліся вельмі заблытанымі: Тол-мен5, Мюнцингер6 і Флойд Олпорт7 падкрэсліваюць, што псіхалагічнае опи¬сание павінна ўключаць у сябе не толькі мікраскапічныя падзеі, але і макраскапічныя. Баркер, Дембо і Левин8 вылучылі і матэматычна прааналізавалі тры ўзроўня адзінак працэсу і якія адпавядаюць ім-адзінак сітуацыі. Яны даследавалі вызначаныя праблемы вымярэння велічыні фруст¬рации на працягу доўгіх перыядаў, разглядаючы накладанне сітуацый, связан¬ных з поле-часавымі адзінкамі двух розных маштабаў. Липпит і Уайт9 вылучылі ў сваім даследаванні сацыяльнай атмасферы яшчэ буйнейшыя перыяды падзей. Пры гэтым яны паказалі, што пачатак і канец гэтых макраскапічных адзінак можна вызначыць даволі сапраўды і досыць надзейна. Аднак у дадзенай працы я не буду абмяркоўваць гэтыя пытанні, паколькі тут нас цікавяць толькі праблемы метадалагічнага характару.

Псіхалагічнае мінулае, сучаснасць і будучыня як часткі псіхалагічнага поля ў дадзены момант
Распагоджанне праблемы мінулага і будучыні было шмат у чым замедлено тым фа