ы паміж «Я» і асяроддзем непасрэдна свя¬зана з меншай адлучанасцю сябар ад сябра пластоў рэальнага і ирреального (гл. вышэй). Бо гэтая малодшая трываласць мяжы мяркуе, што псіхалагічнае асяроддзе дзіцяці больш цесна звязана з яго бягучымі жаданнямі і потребностя¬ми і больш спагадна на іх.
Функцыянальная трываласць пласта, разграничивающего дзіцяці і асяроддзе, можа моцна змяняцца нават у аднаго і таго жа дзіцяці, у розных сітуацыях і па стаўленні да розных людзей. Гэта ў роўнай ступені ставіцца да восприимчивос¬ти або неўспрымальнасці дзіцяці па стаўленні да вонкавых уражанняў, а так¬же да той лёгкасці, з якой унутраныя станы, асабліва напругі, выхо¬дят вонкі.
81Я не маю тут магчымасці абмяркоўваць унутраную структуру асобы больш падрабязна.
82 «Моцны гештальт» у сэнсе Келера (гл.: Kohler W. Gestalt Psychology. N. Y: Liveright, 1929).
83 Важныя даследаванні Когхилла паказалі, што падчас эмбрыянальнага развіцця нават рэфлексы
фармуюцца шляхам паступовай дыферэнцыяцыі рэакцый, першапачаткова вовлекающих увесь арганізм
(Coghill G.E. Anatomy and the Problem