энергіі, яго форма залежыць ад тапалогіі пэўнай сітуацыі. На¬пример, калі турбота выклікаецца наяўнасцю бар'ера паміж дзіцем і поло¬жительной валентнасцю, то дзіця будзе рухацца так, каб па магчымасці не выдаляцца ад дадатнай валентнасці занадта далёка. Іншымі словамі, бес¬покойные рухі будуць адбывацца вакол лініі раўнавагі, гэта значыць калі при¬ближению да мэты перашкаджае бар'ер, рухі будуць накіраваныя перпендикуляр¬но кірунку вектару поля.
У выпадку з дзіцем, якому цяжка сесці на камень (мал. 4), гэта можа при¬водить да таго, што маляня пачынае апісваць кругі вакол каменя. Калі досыць моцная дадатная валентнасць акружаная кругавой агароджай (мал. 16), то беспо¬койство (акрамя дзеянняў у кірунку валентнасці) можа прыняць форму хожде¬ния кругамі вакол барьера60. Калі жа, наадварот, дзіця знаходзіцца ўсярэдзіне круглага бар'ера, а валентнасць звонку, то тыповымі паводзінамі будуць вельмі невялікія ко¬лебания ўздоўж участку бар'ера, звернутага да валентнасці (мал. 17).

Індукаваныя валентнасці
Як было ўжо згадана вышэй, частка валентнасцяў непасрэдна соответ¬ствует бягучым запатрабаванням дзіцяці. Аднак, нараўне з гэтым, пазітыўная або нега¬тивная валентнасць можа быць «наведзеная» на той або іншы аб'ект або падзея дру¬гими фактарамі асяроддзя. Асабліва значны гэты факт для дзяцей.

Сацыяльныя палі
Фундаментальным фактам дзяцінства з'яўляецца неподконтрольность дзіцяці яго асяроддзя. Дзіця сутыкаец