авуковага (гэта значыць са ўсёй по¬нятийной строгасцю) гутаркі аб дынамічных уласцівасцях і, асабліва, аб сілах псіхалагічнага асяроддзя". Напрыклад, відавочна, што сцвярджэнне аб тым, што дрэнны зварот прыгнятае дзіця, або што хвала натхняе яго, можа мець чыста метафарычнае значэнне.
У біялогіі Леб сваёй тэорыяй трапізму распачаў спробу строга навуковай выявай усталяваць дынамічныя адносіны паміж ідучай з навакольнага асяроддзя стымуляцыяй і паводзінамі асобных выглядаў жывёл. Аднак было паказана, што акалічнасці навучэння жывёл дапушчаюць істотную модификацию12 і, бо¬лее таго, што паводзіны жывёл залежыць ад іх бягучага «настроі»13.
* Lewin К. Conflict between Aristotelian and Galilean Modes of Thought in Psychology // Journal of General Psychology. 1931. 5. S. 141-177. 10 Таму даследаванні асяроддзя апыняюцца, у цэлым, тым плённей, чым больш вни¬мания надаецца не колькасці выпадкаў, а аналізу пэўнай цэласнай сітуацыі.
" Мы не будзем тут разглядаць абстрактныя філасофскія меркаванні, якія могуць быць высунутыя супраць такой спробы. У Амерыцы гэтае меркавання пераважна фізічнага характару, у Нямеччыне — збольшага фізічнага, збольшага які адносіцца да «навукам аб духу».
12 Jennings H.S. Behaviour of Lower Organisms. N. Y., 1906.
13 Alverdes F. Neue Bahnen in der Lehre vom Verhalten der n